De uitslag van de Tweede Kamerverkiezingen is bekend. De cijfers van de stemming in Ridderkerk zouden volgens de berekening van een vooraanstaand CDA-lid in Ridderkerk het volgende betekenen: CDA 3, SP/PvdA 7, VVD 5, PVV/ Leefbaar 6, D66/GroenLinks 2, ChristenUnie 2, SGP 2.
 
Discutabel is natuurlijk het samenvoegen van bestaande lokale partijen met landelijke partijen, maar als je daar overheen kijkt is het CDA toch iets gestegen, is de SGP achteruitgegaan, is de PvdA gestegen tot 7 zetels en hebben de andere landelijke partijen het stabiel gedaan.
 
Kijkend naar de score van de PVV blijkt uit het stemmenoverzicht dat deze partij van alle partijen in Ridderkerk het grootste aantal stemmen had. In 2006 was het PVV-percentage 8,1 %, nu 19,8 %. Dit betekent dat 1 op de 5 kiezers in Ridderkerk op de PVV heeft gestemd. Is dit onvrede met het huidige (landelijke en plaatselijke) beleid, is het de angst voor de grote stad en het immigratieprobleem, een gevoel van metaalmoeheid m.b.t. bepaalde landelijke partijen of drijft men mee op de onderbuikgevoelens van een partij die financieel en economisch geen duidelijke plannen heeft, maar wel met one-liners op andere gebieden scoort.
 
De toekomst is erg ongewis. Het CDA heeft landelijk even niet veel te bieden of te eisen. Het is prettig om te weten dat de andere partijen het CDA noemen als een stabiele partij met veel bestuurskracht, maar als je gehalveerd bent moet je heel bescheiden blijven. Vier  jaar oppositie geeft kans om intern na te denken over het wegvallen van de verzuiling, het niet meer aanwezig zijn van  het automatisme bij het stemmen, de democratie in de partij en het opbouwen van ons ledenbestand. We moeten ons afvragen wat de drijfveer van een kiezer is: waarom stemt deze op een partij en wat weten wij daarvan? Wat heeft het CDA landelijk, regionaal en plaatselijk te bieden?
 
Kortom: werk aan de winkel! Een goede vakantie gewenst.