Tijdens het laatste CDA-congres, kwam ik Jan Waaijer tegen, oud-burgemeester van Ridderkerk. Hij komt nog steeds over, zoals ik hem uit zijn Ridderkerkse tijd ken: hartelijk, consciëntieus en iemand met humor. Jan vertelde mij, dat hij zijn Ridderkerkse tijd als de mooiste periode in zijn loopbaan beschouwt. Hij voelde zich als 'calvinistische katholiek' erg thuis in het protestantse Ridderkerk. Jan Waaijer stopt per 1 september als burgemeester van Zoetermeer. 

Het CDA-congres in Maarsen was in vergelijking met het CDA-congres in de Rijnhal in Arnhem (2010), een wereld van verschil. Toen was er grote verdeeldheid en liepen de emoties over de gedoogsteun van de PVV hoog op. Nu was het een warm bad. Blijkbaar is er meer, dat ons aan het CDA bindt, dan dat ons scheidt. Ik zag in de grote zaal veel bekende CDA'ers. Achter mij zat Ernst Hirsch Ballin en voor in de zaal zat o.a. Ruud Lubbers. Het gaf mij een gevoel van trots, dat het CDA zoveel goede politici heeft voortgebracht. Bestuurders die ons land door moeilijke tijden hebben geloodst. Maar ook de jongere generatie politici, zoals CDA-wethouder Mona Keijzer uit Wormerveer en oud-wethouder Leonard Geluk uit Rotterdam, maakte indruk met hun uitspraak 'Als het CDA niet bestond, zouden wij het oprichten.

Hier. Nu. En vol overtuiging.' Het kan toch niet zo zijn, dat Nederland zulke deskundige bestuurders niet meer nodig heeft? Een nieuwe partij als de PVV, maakt met enige regelmaat duidelijk hoe moeilijk het is om respectabele bestuurders te vinden. Het is ook lastig voor een partij zonder geschiedenis en zonder partijbeginselen om geschikte kandidaten te vinden. Het CDA heeft Nederland nog steeds veel te bieden, maar dat kan alleen als het CDA weer een stabiele en rustige middenpartij wordt.

Na het zingen van het Wilhelmus, altijd een kippenvelmoment, was de toespraak van oud-minister Aart Jan de Geus voor mij het hoogtepunt van de middag. Hij presenteerde de nieuwe toekomstvisie van het CDA onder de titel 'Kiezen en Verbinden'. Het CDA moet er weer zijn voor alle mensen: de verpleegkundige, de onderwijzer, de landbouwer en de student. Ons land is niet gebaat bij het krampachtig vasthouden aan de oude verzorgingsstaat of het uitdragen van de zegeningen van de vrije markt. Je mag geen winst maken op mensen die afhankelijk zijn van zorg en de bankensector moet zich weer dienstbaar opstellen. De centrale vraag dient te zijn hoe er kan worden gemoderniseerd zonder de kwetsbare mensen te vergeten.

Het CDA kiest voor een samenleving waarin mensen zorg dragen voor elkaar, zoals in het gezin, vereniging, school, bedrijf of kerk. De menselijke maat moet weer centraal staan. Er zijn zorgen, het geld is op en daarom is het noodzakelijk om zuinig te leven en langer door te werken. Om de CDA-visie uit te dragen, is een authentieke en herkenbare partijleider van vitaal belang. Zo'n boegbeeld missen we nu nog. Van mij mag Liesbeth Spies het worden, onze nieuwe minister van Binnenlandse Zaken.

De slotzin van voorzitter Ruth Peetoom zoemt nog door mijn hoofd, als ik op de terugweg ben naar Ridderkerk. 'Het is een loodgrijze dag, maar de krokussen in onze straat staan al centimeters boven de grond. Ze bloeien nog niet, maar het komt eraan. Onverwacht vroeg. En onstuitbaar.' Dat nieuwe CDA komt er niet zonder moeite. Maar het komt er. Ook in Ridderkerk.

Peter Meij

Fractievoorzitter CDA