Het verlangen naar een betere toekomst lijkt in deze tijd soms ver weg omdat we in een economisch moeilijke tijd leven. Kerkvader Augustinus, een groot denker uit de vierde eeuw, zegt er zijn beroemde preek het volgende over:

Het zijn slechte tijden. Het zijn moeilijke tijden!
Dat zeggen de mensen tenminste.

Laten we liever goed leven, dan worden de tijden vanzelf goed .
Wij zijn de tijden.
Zoals wij zijn, zijn de tijden.
Waarom teleurgesteld zijn, waarom mopperen op God?
De wereld is slecht, jazeker slecht.
Wat is er dan zo slecht aan de wereld?
Want de hemel, de aarde en het water zijn niet slecht,
en alles wat daarin is, vissen, vogels en bomen ook niet.
Alle dingen zijn goed.
Nee, het zijn de mensen die de wereld slecht maken.

Vroeger klaagden dus ook veel mensen over de slechtheid ter tijden. Het antwoord van Augustinus is eenvoudig: de tijden mogen dan slecht zijn, God heeft alles goed geschapen. Het zijn wijze woorden die iedereen oproept verantwoordelijkheid te nemen. Want: wij zijn de tijden.

Toenmalig waarnemend CDA-partijvoorzitter Henk Bleker opende in oktober 2010 met deze woorden het bijzondere CDA-congres in Arnhem. Zo’n inspirerende tekst doet wat met mij. In kom niet uit een kerkelijk gezin. Pas in mijn tijd op het internaat bij de Broedergemeente in Zeist maakte ik voor het eerst mee wat geloof kan betekenen, wat het met je doet om samen met de gemeente een mooi gezang te zingen of in een jongenskoor mee te doen tijdens de kerkdienst. Op die twee pleinen in Zeist was er betrokkenheid naar elkaar en naar de wereld. En die wereld was de zending in het verre Suriname. Er werd gekeken naar wat mensen in de wereld verbindt en niet wat hen uitsluit.

Als tienjarig jongetje die zijn ouders miste, werd ik opgevangen in een gemeenschap waar aandacht was voor mensen die het in deze tijd vaak zelf moeten uitzoeken: weduwen, mensen met problemen en jonge pubers. Die periode van vier jaar op het internaat heeft mij gevormd. Toen mijn ouders weer in Nederland gingen wonen, bleef er een hang naar het ‘gevoel van Zeist’.

Nu de economische situatie in Nederland verslechtert, fatsoen ver weg is, de euro langs de afgrond scheert , solidariteit aan het slijten is, worden hoop en gemeenschapszin weer belangrijk.
Het is een taak van politici om in deze onzekere tijden een inspirerend verhaal over de toekomst te vertellen en moreel leiderschap te tonen. Politiek kan niet zonder het idee dat er ergens een groene grazige weide is, iets wat mooier is dan het heden. Ondanks de problemen kunnen we iets moois van ons land en ons dorp Ridderkerk maken. Laten we trots zijn op onze identiteit en solidariteit, in plaats van in te spelen op angst , mensen uit te sluiten en de rijen te sluiten. Geef mensen de ruimte, respect, de kans op goed onderwijs, een baan en een toekomst!

In Ridderkerk was dominee Seton met zijn preken voor mij een inspiratiebron. Bij hem kwam je geïnspireerd weer thuis. In de landelijke politiek vond ik Joop den Uyl een bezielend PvdA-politicus en Willem Aantjes van het CDA/ARP maakte indruk met zijn Bergrede. Wanneer staat er in Nederland een politicus op met een inspirerend verhaal voor de toekomst van onze kinderen?

Peter Meij
Fractievoorzitter CDA