Buiten de raad gesproken (Combinatie d.d. juli 2015)

Z’n ding

Als lid van de gemeenteraad kun je niet zomaar op vakantie. Nee, want je moet aangeven dat je met vakantie gaat (alleen bij meer dan vijf dagen) en hoe je bereikbaar bent. Er zijn namelijk situaties denkbaar dat je als raadslid zelfs moet terugkomen van je welverdiende vakantie. Maar de bereikbaarheid is tegenwoordig geen probleem meer. Iedereen heeft wel een mobiele telefoon in zijn bezit waarmee hij dag en nacht bereikbaar is. Dat was nog niet zo lang geleden wel anders. Als je het thuisfront wilde laten weten dat je op je vakantieadres was aangekomen, dan moest je eerst een telefooncel opzoeken en in buitenland ook nog de juiste muntsoort in je portemonnee hebben. En dan maar hopen dat er aan de andere kant ook opgenomen werd, want dat was ook vaak een vakantieprobleem. 
Toen de eerste mobiele telefoons op de markt verschenen, raakte ik ook in het bezit van zo’n (loodzwaar) ding. Je kon met het Nederlandse abonnement alleen in Nederland bellen (nog niet eens overal), maar ook in de Scandinavische landen. En als je geluk had, kon je ook vanuit België bellen, maar dan wel vanaf een hoog punt. Je was dus af en toe maar bereikbaar. Nu heeft iedereen een smartphone en ben je dag en nacht bereikbaar. Tenminste, dat wordt van de bezitter wel verwacht. De beller weet dan vaak niet waar je bent. Ik ben, in het begin van het mobiele tijdperk, heel wat keren op de meeste vreemde plekken opgebeld, waarbij de beller dacht dat ik nog gewoon thuis was. Vertel dan maar dat je op de sneeuwpiste staat, of dat je al naar bed bent gegaan. Nu is dat gewoon, nou ja gewoon?! Er zijn nog heel wat plekken in Europa waar geen “bereik” is en waar geen internet (of heeeel traag) aanwezig is. Op veel (buitenlandse) campings lukt het nu nog niet om de grote hoeveelheid e-mails (met bijlage) op te halen. Jammer voor de verzender denk ik dan, ik lees ze thuis wel. Zo’n smartphone is trouwens een handig ding. Je kunt zien wat voor weer het wordt (maar er zit geen paraplu bij), je kunt bankzaken doen (maar dat werkt nog niet veilig genoeg), je weet wat je moet doen bij een ongeval (ook al heb je geen EHBO). etc. 
Het woord smartphone vind ik trouwens niet meer passen. Het is meer een hand- en zakcomputer geworden. Fijn vind ik het dat je met een veegbeweging de letters en plaatjes groter kunt maken. Bij de site van de gemeente Ridderkerk heb je dat wel nodig, want de complete homepagina komt op je mobieltje in beeld en dan zijn de letters wel heel erg klein. Deze website is dus nog niet smartphone-proof. Maar dat komt snel in orde heb ik begrepen, want de gemeenteraad heeft voor een betere site extra geld uitgetrokken. 
Via je mobiel moet je gemakkelijk je rijbewijs, ID, maar ook een vergunning kunnen aanvragen. Raar eigenlijk dat je na aanvraag toch een pasje of papier krijgt toegestuurd of zelfs moet afhalen! Het is in mijn ogen hetzelfde als dat ik via de website van Pathé een plaats voor een film kan reserveren (en betalen), dan een code krijg waarmee ik via mijn smartphone ter plaatse (toch weer) een papieren kaartje uit de automaat kan laten rollen en de controleur bij de ingang van de bioscoop dit kaartje ouderwets afscheurt. Natuurlijk snap ik ook dat niet iedereen in het bezit is van een smartphone; of omdat er geen geld voor is of omdat de bediening van zo’n ding te ingewikkeld is. Voor hen moet natuurlijk de mogelijkheid blijven om op de “oude” manier de kaartjes te kopen en vergunningen, paspoort etc. aan te vragen.
Net zo goed moet iedereen ook begrijpen dat je wel eens NIET bereikbaar bent; of omdat je geen bereik hebt of omdat je even de rust wilt om echt vakantie te houden. Maar…. voor noodgevallen ben ik altijd bereikbaar!
Leen Kruithof (fractievoorzitter CDA)